آنجا تاب نمي‌آوردم. هر چه هم مي‌گفتم، كسي گوشش

جلوي بيمارستان بودم. يك ماشين آمد، مجروح آورده بود. همين

جلوي من زانو زد. تفنگش بين دست‌هايش بود. كتف&zwnj

اولين بار بود سپاه مي‌آمد. ديدم خيلي از بچه‌هايي

رسيديم بيمارستان. با همان وضع رفتم تو. يكي جلوم را گرفت و

زدم زير گريه. گفتم «براي اينكه من بچه‌ي خرمشهرم

ماشين گير كرد توي باتلاق. مي‌خواستيم اهواز برويم كه سر از ذوالفقاري