تا شهدا
شهادت برای من افتخار بزرگی است
تا شهدا؛ میخواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستارهها، شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد بر آن همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت... «برگ سبزی، تحفه درویش»، «تا چه قبول افتد و چه در نظر آید»
تبرک لحظاتمان با شهید مهدى حمیدى ملک:
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام خدمت خانواده عزیزم، شاید این آخرین بارى باشد که مینویسم و با شما عزیزان حرف مىزنم؛ پدرجان و مادرجان امیدوارم که نبودن مرا طاقت بیاورید، شما براى من زیاد زحمت کشیدید و این را مىدانم که بر گردن من زیاد حق دارید و نتوانستم دینم را به شما ادا کنم مرا حلال و عفو کنید.
و شما برادران عزیزم نور چشمان من، دست پدر را رها نکنید و آنها را زیر سایه خداوندى خدا و در زیر سایه بزرگ خودتان نگاه دارید و او را تسکین دهید.
و شما خواهرانم تنها سفارشى که من به شما دارم این است که در نبودن من هیچگاه در پیش روى پدر و مادرم اسم مرا نیاورید. مرا عفو کنید.
من آگاهانه و با اختیار خود به جبهه آمدم و شما نباید کسی را مسوول شهادت من بدانید، البته که شهادت افتخاری بزرگ است؛ سعی کنید در زندگی هرگز کسى را از خود نرنجانید زیرا من در عذاب خواهم بود.
ثبت دیدگاه