در صورت شهید شدن خانواده‌ام به درگاه الهی شاکر باشند

تا شهدا؛ محمدصادق اژدری، فرزند محمد در تاریخ پنجم فرودین ۳۸ در خوی به دنیا آمد و در دوم فروردین ۶۱ در عملیات فتح‌المبین در کرخه خوزستان به شهادت رسید.

در وصیت‌نامه این شهید آمده است:

ِبسْمِ الله الَّرحْمنِ الَّرحيم

«اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِالله»، اى كسى كه به خاطر خدا و براى اسلام و برای نشان دادن برتری انسان نسبت به فرشتگان از همه چيز خود گذشتى و به جدّ خودت رسول اكرم (ص) پيوستى و تو كه برای نماياندن حقانيت اسلام راستين 72 نفر از بهترين ياران و كسان خود را فدا كردی و در اين راه از على اصغر طفل شيرخواره ات نيز دريغ نورزيدى و با شعار انقلابی هيهات منّا الذلّه انقلابی عظيم را شروع كردی، ما را درياب و راه كربلا را برايمان باز كن.

و سلام بر تو اى زينب(س)، ای كسی كه با صبر انقلابی و خطبه های آتشينت بنيان كاخ های ستم يزيد را لرزاندی و اين گونه انقلاب اسلامی برادرات را ادامه دادی و درس بزرگی به مادران و خواهران شهيدان دادی.

اكنون اى حسين(ع)، اى سالار شهيدان و اى مظلوم كربلا، من با تمام بی لياقتی ها و با تمام كارهای نادرستی كه كردم اكنون می خواهم از تو درسی بگيرم و بگويم هيهات من الذلّه و ندای هَلْ مِنْ ناصرٍ يَنْصُرُنی تو را لبيک بگويم، ولی نمی دانم كه آيا مورد قبول تو و خدايت هستم يا نه و آيا لياقت كسب افتخار شهادت را در راه تو دارم؟ خدا كند كه ‌داشته باشم و گرنه واى بر من.

اما در مورد شهادتم و يا بهتر بگويم مرگم، زيرا كه لياقت شهادت را ندارم و اين را در مورد خودم نمی توانم قبول كنم. 

به هر حال شهادت نعمتى است كه اگر انشاءالله نصيبم شد، تمام خانواده ام و آشنایانم بايد به درگاه خداوند متعال شاكر باشند از اينكه خدا يک چنين نعمتی را به من ارزانی داشته از پروردگار متعال تشكر كنند.