مناجاتنامه شهید «رحیم دلفان»

تا شهدا؛ شهدا گوهرهای پاک انسانیت و چراغ هدایت جامعه هستند. در لابه لای یادداشت‌ها، وصیت‌نامه‌ها و دستنوشته‌های به یادگار مانده از این کبوتران خونین بال، معارف عمیقی نهفته است که با تدبر در آنها به بینش عمیق آنها نسبت به وحدانیت خداوند، مرگ و زندگی پی می‌بریم.

در این راستا مناجاتنامه شهید «رحیم دلفان« در ذیل آمده است:

مناجات‌نامه:

الهی چگونه گویم نشناختمت که شناختمت و چگونه گویم شناختمت که نشناختمت .

الهی همه گویند خدا کو حسن گوید جز خدا کو .

الهی ما را یارای دیدن خورشید نیست دم از دیدار خورشید آفرین چو می‌زنیم .

 الهی اگر چه درویشم ولی داراتر از من کیست که تو دارایی منی .

الهی اگر ستارالعیوب نبودی ما از رسوایی چه می‌کردیم .

الهی هرچه بیشتر دانستم نادانتر شدم برنادانیم بی‌فزا 

الهی گروهی کوکو می‌گویند و من هوهو.

الهی تو پاک آفریده‌ای، ما آلوده کردیم .

الهی پیشانی بر خاک نهادن آسان است دل از خاک برداشتن دشوار است.

الهی شکرت که می‌گویم شکرت.

الهی شکرت که از تنهایی و خلوت لذت می‌برم چه تنها از خلوت وحشت دارد .

الهی آمدم ردم مکن آتشینم کرده‌ای سردم مکن .

الهی آنکه را عشق نیست ارزش چیست .

الهی از من آهی و از تو نگاهی .

الهی آنکه در نماز جواب سلام نمی‌شنود هنوز نماز گذار نشده ما را با نمازگذاران بدار .

الهی چگونه از عهده شکر برآیم که این بی‌نام و نشان را سر و سامان داده‌ای .

الهی تا حال تو را پنهان می‌داشتم و حال جز تو را پنهان می‌دانم.

الهی شکرت که دوستانت را دوست دارم و دشمنانت را دشمن.

الهی نمی‌گویم که از دوستانم ولی شکر که از دشمنان نیستم.