گذری بر زندگی معلم شهید «مصطفی ابراهیمی»

تا شهدا؛ شهید مصطفی ابراهیمی، در چهاردهم اردیبهشت ماه سال 1322 در شهرستان محلات و در خانواده‌ای مذهبی و عاشق اهل بیت(ع) دیده به جهان گشود. تحصیلاتش را در شهرستان محلات ادامه داد و با گرفتن مدرک دیپلم در رشته فنی از هنرستان به پایان رسانید.
کودکی و نوجوانی‌اش را در کنار پدر و مادر و اهل خانه سپری کرد. درس مهر و وفا و دلاوری را از شیر مادر و پایداری و مردانگی را از نان حلال پدر می‌گرفت و ستاره‌ای شد از ستارگان سرزمینش که روشن است و می‌تابد تا آیندگان راه را پیداکنند و به بی‌راهه نروند. بعد از گرفتن دیپلم، به استخدام آموزش و پرورش در آمد و لباس معلمی بر تن کرد تا شغل انبیاء را داشته باشد و کودکان و نوجوانان این مرز و بوم را به سلاح علم و دانش مسلح کند و تاریکی بی‌سوادی را به نور علم روشن کند.
از حقوقش برای کارهای خیر استفاده می‌کرد و به پدر و مادرش نیز کمک می‌کرد تا امرار معاش‌شان به سختی نگذرد. زمان ازدواجش که رسید، پدر برایش خواستگاری کرد و این وصلت شیرین اتفاق افتاد و زندگی شیرینشان آغاز شد. او در زمان شهادت سه فرزند داشت.
مصطفی دوران انقلاب اسلامی در تظاهرات و راهپیمایی‌های حضوری فعال داشت. امام‌شناس بود و حق و باطل را خوب می‌شناخت، می‌دانست که امام(ره) برای آزادی از چنگال غرب و غرب زدگی آمده است و می‌خواهد حکومتی بر پایه اسلام بنا کند و این مهم اتفاق می‌افتد و باید زحمت کشید. اعلامیه‌های امام(ره) را مطالعه می‌کرد و با افکار و عقاید ایشان آشنا می‌شد و به دیگران انتقال می‌داد تا این افکار را نشر دهد و سربازان دیگری برای انقلاب و امام(ره) عزیز آماده کند.
بعد از پیروزی انقلاب و آغاز جنگ تحمیلی، به عنوان بسیجی وارد سپاه شد و به جبهه‌های حق رفت تا از کیان و نظام مقدس جمهوری اسلامی، دفاع کند، به عنوان تک تیرانداز و بسیجی گردان ولی عصر(عج) از لشکر 17علی بن ابی طالب(ع)، مشغول به خدمت شد و در منطقه عملیاتی فاو، در عملیات والفجر8 ، در بیست و نهم بهمن سال 1364 آسمانی شد و به شهادت رسید.