شیخ الشهدای کردستان

تا شهدا؛ محمد شیخ الاسلام روز سوم فروردین ماه سال 1315 در شهرستان بانه و در خانواده‌ای روحانی دیده به جهان گشود.
محمد، فرزند چهارم خانواده محمد شیخ الاسلام بود و از همان بدایت امر تحت تعالیم پدر بزرگوارش که از اعاظم علمای کردستان بود، قرار گرفت و در فضایی سرشار از علم و عرفان پرورش یافت، محیطی که سیزده نسل پیش از او در این فضا پرورش یافته و منشاء خدمات ارزنده به جامعه اسلامی شده بودند.
محمد شیخ الاسلام در طریق اسلاف خود برای کسب علم، تمام کردستان ایران و عراق را زیر پای گذاشت و در شهرهای مختلفی مانند مریوان، پینجوین، بیاره و طویله از خرمن عالمان بزرگ آن روزگار خوشه چینی کرد و پس از سال ها تلاش، از محضر عالم جلیل القدر مرحوم ماموستا ملا باقر مدرس (بالک)، موفق به اخذ گواهی افتاء و تدریس شد و برای هدایت مردم واصل گشت.
شیخ‌الاسلام، شش سال در دانشگاه مذاهب اسلامی تهران، حدود 20 سال در دانشکده الهیات دانشگاه تهران و 10 سال در دانشگاه‌های آزاد اسلامی واحدهای سنندج و سقز و سایر دانشگاه‌های سطح استان به تربیت طلاب علوم دینی و دانشجویان مشغول بود.
او در فلسفه، فقه، اصول، تفسیر و سایر علوم اسلامی تبحر و مهارت خاصی داشت به‌طوریکه در انجمن‌های علمی علوم اسلامی عضو فعالی بود.
وی علاوه بر فعالیت‌های دینی و فرهنگی، در دوره‌های سوم و چهارم به ‌عنوان نماینده مردم کردستان در مجلس خبرگان رهبری انتخاب شد و همچنین در شورای عالی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی به ‌عنوان عضو فعالیت داشت.
ماموستا شیخ‌الاسلام هیچوقت از خواندن نماز شب نمی‌گذشت و حتی در اواخر عمرش نیز با وجود کهولت سن، اقدام به برگزاری کلاس‌های تفسیر قرآن در ماه مبارک رمضان می‌کرد که شهرت ویژه‌ای پیدا کرده بود.
سرانجام فعالیت‌های علمی، دینی و فرهنگی ماموستا شیخ‌الاسلام و تلاش‌های خستگی‌ناپذیرش در راه اعتلای وحدت کلمه و دین اسلام باعث شد تا هدف کینه‌توزان و دشمنان اسلام قرار گیرد و در 27 رمضان (شب قدر) سال 1388 بعد از اقامه نماز مغرب در مقابل مسجد سیدقطب سنندج به‌دست عوامل مزدور به فیض شهادت نایل آید.