نماز جمعه این حرکت سیاسی و عبادی را ترک نکنید

تا شهدا؛ شهید احمد مهرایی فرزند غلامرضا در ۳۰ شهریور ماه سال ۱۳۴۴ در شهر تهران چشم به جهان گشود و در ۲۶ خرداد ماه سال ۱۳۶۲ در درگیری با ضد انقلاب در سقز پس از شکنجه و آزار به‌درجه رفیع شهادت نائل شد و مزار پاک آن شهید در گلزار امامزاده علی اکبر چیذر است.

شهید احمد مهرایی در وصیت‌نامه خود با پدر و مادرش این‌گونه سخن گفته است: پــدر و مــادر عزیــزم از این‌کــه مــن شــما را اذیــت کــردم معــذرت مــی خواهــم و امیــدوارم کــه مــرا ببخشــید تــا مــورد لطــف خداونــد قــرار گیــرم. خانــواده عزیــزم از این‌کــه مــن در میــان شــما نیســتم ناراحــت نباشــید و صبــر داشــته باشــید و ماننــد حضرت زینــب (س) رفتــار کنیــد. پــدر و مــادر عزیــزم ایــن ســعادتی بــود کــه نصیــب مــن شــد و شــما بایــد افتخــار کنیــد و فقــط بــرای مــن تنهــا گریــه نکنیــد. چــرا کــه عزیزانــی هســتند کــه شــهید شــده انــد و بــه علــت اینکــه شناســایی نشــده انــد، بنــام شــهید گمنــام دفــن شــده‌انــد.

شهید مهرایی ادامه می‌دهد: چــه شــهیدانی کــه جنــازه آنــان در دســت مــزدوران عراقــی از خــدا بــی خبــر اســت. پــس هــرگاه خواســتید گریــه کنیــد بــرای تمــام شــهیدان اســلام گریــه کنیــد. در نمازهایتــان امــام را دعــا کنیــد و مبــادا نــام امــام را فرامــوش کنیــد . و تــا جائی‌کــه برایتــان امــکان دارد نمازهایتــان را بــه جماعــت بخوانیــد. در دعاهــای کمیــل، توســل، زیــارت عاشــورا و دعاهــای دیگــر شــرکت کنیــد.

 این شهید بزرگوار در انتهای وصیت‌نامه خود تأکید می‌کند: یــک مســئله دیگــر نمــاز جمعــه ، ایــن حرکت سیاســی و عبــادی را تــرک نکنیــد . و تــا مــی‌توانیــد بــه نمــاز جمعــه برویــد.پدرجان یکسال و نیم نماز و روزه قضا دارم و اگر توانستید انجام دهید.