وصیت نامه خواندنی یک شهید 17 ساله

تا شهدا؛ «خدایا ! تو می ‏دانی که هدف ما شهادت نیست؛ بلکه پیروزی در راه توست. خدایا! تو شاهدی که آگاهانه و برای جهاد در راه تو به جبهه‏ ی جنگ می‏ روم، اگر شهید شدم، به آرزویم رسیده‏ ام. خدایا! تو را شکر می‏ کنم که این نعمت الهی را به این انسان ذلیل عطا فرمودی.

ای امام! ای کسی که قلب ‏های ما را تسخیر کردی و اگر تو نبودی، در این سرزمین انقلابی رخ نمی ‏داد. اماما! اینک که ضربه ‏ها از هر طرف به سوی تو نشانه رفته است و تو به یاری خدا هم ‏چون کوه استوار ایستاده‏ ای و مسئولیّت سنگین [رهبری] را به دوش گرفته‏ ای، مطمئن باش که ما یار و یاور تو هستیم و از اسلام و قرآن دفاع خواهیم کرد.

مادرم ! اگر در کنار جنازه‏ ی من قرار گرفتی، بگو این افتخار و سعادت است که نصیبم شده است تا چنین فرزندی را روانه‏ ی جهاد نمایم. بگو: مگر فرزند من عزیزتر از علی اصغر (ع) و علی ‏اکبر (ع) امام حسین علیه ‏السلام است که جان خود را در راه اسلام فدا کردند.
مادرم! در مرگ من زاری نکن و از امام‏ خمینی درس بگیر که در شهادت فرزندش اشک نریخت؛ چون می ‏دانست رضای خداوند در آن است .

خواهر عزیزم! سلام. حجاب، عفّت و پاکدامنی را سرلوحه ‏ی زندگی‏ ات قرار بده و زینب گونه پیام شهیدان را به گوش جهانیان برسان .

برادران عزیزم! پیوسته در راه اعتلای اسلام و فرامین امام‏ خمینی از جان و دل بکوشید و راه شهیدان را پیش بگیرید .

ملّت ایران! از شما می ‏خواهم که با اطاعت از امام که فقط برای خدا و مستضعفان جهان علیه مستکبران ، رسالت خود را انجام می ‏دهد؛ یاری دهنده ‏ی اسلام باشید و وحدت و همبستگی خود را حفظ کنید...»