خدا انتقام شهادت همرزمم را گرفت

تا شهدا؛ خاطره سیدجلال الدین علیزاده طباطبایی درباره ماجرای هلاکت یک سرباز عراقی را می خوانید:
 
در محاصره عراقی‌ها بودیم. یکی از دوستانم مجروح شد و من رفتم به کمکش. تیری آمد و با عبور از مقابل من، خورد به قلب منشی گردان(علی رضا تیموری) و در جا او را شهید کرد.

پس از مدتی، جمع محدود ما به اسارت در آمد. من آن سربازی را که به ما تیر اندازی کرده بود، زیر نظرم گرفتم تا شاید در یک موقعیت مناسب انتقام خون دوستانم را بگیرم، اما حوادث بعدی نشان داد که منتقم واقعی، همان خدای شهیدان است.

او و دوستش ما را سوار کامیونی کردند. با حرکت کامیون، شادی کنان سر کلاش را به آسمان گرفته بود وچه بسا به قصد خبر کردن همقطارانش از اسارت درآوردن ما، تیر هوایی شلیک می کرد. ناگهان کامیون در حال حرکت افتاد در دست انداز. او تعادل خودش را از دست داد و در یک آن، سر سلاح مسلحش زیرچانه اش قرار گرفت و با پرتاب با شتاب غیرارادی دستش به طرف ماشه، سه تیر از لوله تفنگ خارج شد و مغزش را شکافت.

باور کردنی نبود، اما قطعاً خدای شهیدان که در کمین ستمکاران است، گوشه ای از قدرت خود را به ما نمایاند و ما فهمیدیم که «ید الله فوق ایدیهم»./آزادگان ایران