تا شهدا
شوق شهادت در اولین شاعر شهید
به گزارش تا شهدا؛ شهید حسین ارسلان متخلص به رخشا اولین شاعر شهید صاحب اثر است. وی در بیست و پنجم بهمن ماه 1324 در شهرستان یزد دیده به جهان گشود.
تحصیلات خود را تا کسب دیپلم ادبی در این شهر گذراند و بعد به عنوان سپاهی دانش راهی « گلیرد طالقان » و در آنجا با مرحوم آیت ا... طالقانی آشنا شد. این آشنایی زمینه ساز ایجاد روحیۀ بالای ایمانی و انقلابی در وی شد.
شهید ارسلان پس از خدمت سربازی در شهرستان رفسنجان به معلمی مشغول شد . وی در سال 1355 به یزد بازگشت و قبل از پیروزی انقلاب در « رضوانشهر » سکونت گزید و منزلش پایگاهی برای انقلابیون آن دیار شد . او در سال 1361 مجددا به رفسنجان باز گشت.
این شاعر شهید که عنوان اولین شاعر شهید را نیز دارا است، در یازدهم آذر ماه 1364 عازم جبهه شد و مقارن ظهر بیستم آذر ماه سال 64 در هورالهویزه همراه با شاعر همرزم خود، ماشاءالله صفاری (بندی سیرجانی) با شهادت به دیدار حق تعالی شتافت.
بنا بر این گزارش، حسن جلالی از فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی در پایان نامه خود به جمع آوری، نقد و تحلیل اشعار شهید حسین ارسلان (رخشا) پرداخته است. وی می نویسد:
شهید حسین ارسلان متخلص به «رخشا» 1324-1364، یکی از شاعران متعهد معاصر است که اشعاری در قالب های متعدد سنتی سروده و آنها را در هشت دفتر ثبت کرده است.
در اشعار رخشا با وجود برخی ضعف های فصاحت، کاربرد بلاغی کلام و اجزای آن در کنار کاربرد صنایع بدیع لفظی و معنوی و تشبیه و استعاره و کنایه دیده می شود.
با نقد و تحلیل سطح فکری نیز در می یابیم که محتوای اشعار «رخشا» بیشتر انتقاد از اوضاع سیاسی و اجتماعی روزگار و دعوت به اسلام انقلابی و به ویژه ستایش جهاد، شهادت و مبارزه با استکبار جهانی و شوق شهادت و مضامین اخلاقی را شامل می شود.
نقد و تحلیل دیوان شاعر از نظر انواع ادبی و قالب های شعری نشان می دهد اشعار او بیشتر از نوع ادب غنایی و قالب شعری غالب آنها غزل است. شهید ارسلان به قالب چهار پاره توجه خاصی نشان داده و نوآوری هایی نیز در این قالب اعمال کرده که کمتر سابقه دارد.
نمونه ای از اشعار این شاعر، نشان دهنده نوع تفکر وی نسبت به مرگ است در ادامه آمده است:
خوشا آنان کـه با عشـق رخ او از این دنیای فانی دل بریدند
بچشم دل به هرجاخیره گشتند بغیر از روی مـــاه او ندیدند
خوشا آنانکه در سودای جانان چومجنون ترک جان و سرنمودند
به پاکی همچو نور روشن ماه بـه روی بستر دریـا غـنـــــودنـد
ثبت دیدگاه