تا شهدا
خاطره هنرمند نقاش از آزادسازی برادرش
به گزارش تا شهدا؛ صدیقه سلمان هنرمند تجسمی و نقاش کشور ضمن تبریک سالروز آزادسازی اسرای دفاع مقدس، اظهار کرد: برادرم در دوران جنگ تحمیلی افسر خلبان بود و در سال 59 پرواز ایشان سقوط میکند و 10 سال از ایشان خبری نداشتیم و به نوعی مفقود الاثر بودند. بعدها امید به زنده بودن ایشان در نوار صوتی پخش شده از صدایشان در رادیو عراق زنده شد.
سلمان با تاکید بر این که به مضامینی مانند جنگ و اسارت و ... توجه ویژه ای دارد، عنوان کرد: این وقایع برای خیلی از هنرمندان در تمام شاخههای هنر دستمایه میشود. هنرمند نقاشی نیز به این مضامین فکر میکنند تخیل میکنند و منجر به تولید آثار هنری میشود. من آزادسازی برادرم را در اثری روایت کردم و برخی هم از این گونه وقایع فیلم ساختهاند و اخیرا نیز فیلم «ایستاده در غبار» به نمایش در آمد و با آن خیلی ارتباط برقرار کردم.
این هنرمند نقاش خاطرنشان کرد: خانواده من 10 سال دوری و انتظار و بلاتکلیفی را تجربه کردند و خیلی از خانواده های ایرانی نیز به همین شکل و حتی بیشتر از این، دوری عزیزانشان را در اسارت و دفاع مقدس تحمل کردند. مضمونی مانند اسارت چیزی است که تبعات آن را خیلی از آدمها بر دوش میکشند و هنرمندی که تعهدی به خود و جامعهاش دارد، احساس مسئولیتی دارد تا با خلق اثر هنری، دین خود را ادا کند.
وی جنگ و اسارت را مضامینی واقعی و بیرونی دانست که تبعات گستردهای دارند و افزود: گاهی همین مضامین میتوانند درونی باشند و در ذهن انسان شکل بگیرند و گاهی انسان خودش تصور میکند در اسارت است و آن هم به دلیل باورها و طرز تفکر است که چنین تصوری دارد. گاهی هم ذهن در اسارت و درگیر افکار منفی است و این هم نوعی از اسارت است که در بیرون، ممکن است وقایع مخربی بروز دهد. کسانی که باعث ظلم و جنگ میشوند، در اسارت نیروهای منفی ذهن خود هستند.
گفتنی است در روز 26 مرداد 1369 اولین گروه آزادگان ایرانی پس از سالها اسارت در زندانهای رژیم بعث عراق با ورود به کشور به جمع خانوادههای خود بازگشتند.
به خاطرات آزادگان اقلیتهای مذهبی بیشتر بپردازیم/ «روز واقعه» معاصر ساخته شود
نویسنده کتاب «چه کسی قشقره ها را میکشد؟» که در آن به خاطرات «سورن هاکوپیان» پرداخته شده و در شانزدهمین دوره انتخاب کتاب سال دفاع مقدس نامزد دریافت جایزه شد، گفت: این رزمنده ارمنی در طول سالهای اسارتش همراه و همگام با رزمندگان مسلمان ایستادگی کرد و به دفاع از امام خمینی (ره) و ایران اسلامی پرداخت.
شاهمحمدی درباره بازتاب خاطرات رزمندگان غیرمسلمان دفاع مقدس تاکید کرد: باید این را قبول کنیم که ارزش کار آنها بسیار زیاد است، این که اقلیتهای مذهبی، به فرمان امام لبیک گفتند و برای دفاع از ایران اسلامی، تمام سختیهای جنگ تحمیلی و حتی اسارت را متحمل شدند، کار کمی نیست. با این حال، ما به اندازهای که شایسته این عزیزان باشد، به آنها توجه نشان نداده و حتی در کتابها هم به خوبی عظمت کار آنها را منعکس نکردهایم.
وی همچنین افزود: با خواندن کتاب «چه کسی قشقره ها را میکشد؟» متوجه میشوید که این آزاده ارمنی چه سختیهایی را در طول اسارت متحمل شده و با این که زیر شکنجه عراقیها بوده حاضر نشده به امام خمینی (ره) کوچکترین اهانتی داشته باشد. او حاضر نشد در برابر وسوسه دشمن برای پناهندگی تسلیم شود و لحظه ای از مبارزه دست برنداشت. حماسهآفرینیهای سورن هاکوپیان که در این کتاب گردآوری شده، به عنوان بخشی از اقلیتهایی است که با وجود اعتقادات مختلف در هشت سال دفاع مقدس حاضر شدند؛ هموطنان ارمنی، یهودی و زرتشتی نیز برای دفاع از این مرز و بوم جنگیدند اما متاسفانه آنها را فراموش کردهایم و کمتر نام و یادی از آنها وجود دارد.
این نویسنده با اشاره به این که بیشتر از اینها باید به هموطنان غیرمسلمانمان که در جنگ تحمیلی حاضر شدند بها دهیم، گفت: حواسمان باشد شرمنده اقلیتهای مذهبی نشویم که سر سوزنی در دفاع از ایران عزیز شک و تردید به دلشان راه ندادند و با شجاعت تمام به دفاع از مرزهای کشورمان پرداختند. با وجود حضور اقلیتهای مذهبی در دوران دفاع مقدس به ویژه در عملیات آزادسازی خرمشهر، متاسفانه کتابهای اندکی در این باره منتشر شده است.
گفتنی است کتاب «چه کسی قشقره ها را می کشد؟» از سوی انتشارات سوره مهر منتشر شده و در اختیار علاقمندان قرار گرفته است. این کتاب، خاطرات حضور و همچنین چهار سال اسارت «سورِن هاکوپیان» آزاده ارمنی در اردوگاههای عراق در دوران دفاع مقدس است که مطالب آن با استفاده از اسناد و مدارک آرشیوی و مصاحبه با این آزاده و همسرش گردآوری و تدوین شده است.
شعر امروز امیدوار و آرمانگرا شده است
«محمدرضا سنگری» در سومین نشست تخصصی بررسی سبک و مکتب ادبی «شعر انقلاب» که به همت حوزه هنری استان ایلام و با همکاری انجمن معلمان زبان و ادبیات فارسی استان ایلام برگزار شد، به بررسی مختصات سبکی شعر انقلاب پرداخت و اظهار کرد: مهمترین شاخصه شعر انقلاب «تلفیق» و «ترکیببندی» است.
این نویسنده و پژوهشگر، دغدغهی جامعه ادبی استان ایلام و حوزه هنری را در بررسی ابعاد مختلف شعر انقلاب بسیار بجا و لازم دانست و گفت: در تحولات شتابناک عصر حاضر و با گذشت بیش از سه دهه از عمر انقلاب اسلامی، باید راههای رفته در شعر انقلاب بررسی و نقد شود.
سنگری با بیان اینکه باید برای بررسی شعر انقلاب ابتدا واژهی «ادبیات» را تعریف کرد، افزود: ارائه یک تعریف عالمانه از شعر انقلاب بسیار دشوار است و برای رسیدن به یک تعریف مشخص، باید چند شاخص را برای شعر انقلاب در نظر بگیریم. خاستگاه، موضع و موضوع سه شاخصه هستند که با کمک آنها میتوان تصویر روشنتری از شعر انقلاب را به دست آورد.
وی ادامه داد: انقلابی در کشور ما اتفاق افتاد که دینی بود، رهبر آن دینی بود، شعارها و نمادها دینی بودند؛ بنابراین مسأله ملیت در ذیل دین قرار داشت و مجموعه این شاخصهها، ادبیات انقلاب را ساخت و در کتابهایی مانند «تنفس صبح» و یا «همصدا با حلق اسماعیل» حسینی و در آثار "حمید سبزواری" و "مشفق کاشانی" و دیگران تجلی یافت.
سنگری در مقایسه شعر قبل و بعد از انقلاب گفت: در شعر قبل از انقلاب متانت و حیای تکنیک وجود نداشت و فضای شعر و ادبیات پر از الفاظ زشت بود و شاعران علاوه بر توهین به ارزشها و سنتها و عریانگویی، رکیکترین مسائل را عنوان میکردند اما در شعر و داستان پس از انقلاب، کلمات عفافآمیز به ادبیات ورود پیدا می کند، طنز ادب دارد و سلامتی بیان به شعر وارد میشود.
وی افزود: شعر امروز امیدوار و آرمانگرا شده است اما در گذشته شعر پر از ناامیدی و سیاهی بود. شعر انقلاب برآمده از گفتمان روشن و امیدوار تشیع، چشماندازی امیدوارکننده پیدا کرده است که این مهم ملهم از تفکر انتظار و ظهور است.
ثبت دیدگاه