وقتی «امام» متاثر می شدند و اشک می ریختند

تا شهدا؛ معنویت مردم و خانواده شهدا و اخلاص رزمندگان در جبهه ها، امام را به هیجان می آورد. من چند بار گریه امام را (نه فقط به هنگام روضه و ذکر مصیبت) دیده بودم. هر دفعه که راجع به فداکاری های مردم با امام صحبت می کردیم، ایشان به هیجان می آمدند و متاثر می شدند. مثلا موقعی که در محل نماز جمعه تهران، قلک های اهدایی بچه ها به جبهه را شکست بودند و کوهی از پول درست شده بود، امام در بیمارستان با مشاهده این صحنه از تلویزیون، متاثر شدند و به من که در خدمتشان بودم، گفتند: «دیدی این بچه ها چه کردند؟» در آن لحظه مشاهده کردم که چشم هایشان پر از اشک شده است و گریه می کنند. برگرفته از بیانات امام خامنه ای(حفظه الله) در مراسم بیعت با فرماندهان و اعضای کمیته های انقلاب اسلامی، 1368/03/18