خلیج فارس مال ماست

به گزارش تا شهدا؛ اوایل اردیبهشت  ماه بود بعد از چند ماه آموزش نظامی  وظیفه داشتم خودم را به ناوگان نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران درآب های نیگون خلیج همیشه فارس معرفی کنم ازشمال غرب ایران باعشق بی نهایت به طرف جنوب ایران بالاخره رسیدم خودم را معرفی کردم صبح اولین روز خدمت همه روی عرشه کشتی حاضر شدیم برنامه صبحگاهی اجراء شد. ناخدا برای خوش آمد گویی و تشریح برنامه های ناوگان به عرشه آمد پشت تریبون رفت و شروع به صحبت کرد تا رسید به کلمه خلیج فارس من ناخودآگاه از ته دل با صدای بلند فریاد زدم خلیج فارس مال ماست یه دفعه به خودم آمدم دیدم همه  برگشتن به من نگاه می کنند. فهمیدم که نظم برنامه را به هم زدم (نظم نظامی یه چیزه دیگه است) با اشاره ارشد برای تنبیه ازصف خارج شدم کنار صف ها ایستادم برنامه تمام شد ناخدا مرا خواست درزدم اجازه خواستم و وارد اتاق شدم احترام نظامی کردم ایستادم ناخدا زیر چمشمی نگاهم کرد پرسید: بچه کجایی؟ گفتم: آذربایجان ناخدا گفت: من مردم منطقه شما را خیلی دوست دارم مردم  با غیرت و با ایمانی هستند. همیشه مایه افتخار ایران هستید. اما چی باعث شد امروز نظم صبحگاه را به هم بزنی.

گفتم: قربان خیلی شرمنده ام ببخشید شاید موضوع بچگان و خنده دار باشه اما دست خودم نبود وقتی شما بین صحبت هاتون به کلمه ی خلیج فارس اشاره کردین یه دفعه برگشتم به کلاس اول ابتدایی قربان جسارت نباشه احساس کردم معلم کلاس اولم جلو ایستاده وقتی شما کلمه خلیج فارس را گفتین طبق عادت آن دوران می گفتیم: ((خلیج فارس مال ماست)) ناخودآگاه از درونم برخواست خیلی عذر می خوام گفتم:  شرمنده نیستم که این جمله را با صدای بلند گفتم من به عشق همین جمله که برام زیبایی خاصی داره به این جا رسیدم خیلی سخت بود اما لذتش بیشتر بود بازم ازاین که نظم مراسم صبگاهی را بهم زدم عذر می خوام ببخشید.

ناخدا گفت: برو وسایل و برنامه هاتو تحویل بگیر بعد برام تعریف می کنی. مأموریت ما شرو شد کشتی به راه افتاد چند روز گذشت از این که هر روز صبح خودم را روی عرشه کشتی با پرچم ایران عزیزم درآب های نیلگون خلیج فارس شروع می کردم خیلی لذت می بردم. هروز بعد از تمام شدن برنامه هام اوقات فراغت شروع می شد هر کسی یه جور اوقات خود را سپرمی کرد اون روز من رادیو را باز کردم. بعد از آهگ گوینده گفت: امروز دوازدهم اردیبهشت سال روز شهادت استاد بزگوار استاد مطهری و روز معلم است (روز معلم برهمه معلمان عزیزمبارک باد) چه حالی پیدا کردم درعرشه کشتی روی آب های خلیج فارس روز معلم چنان دلم لرزید اشک در چشمانم حلقه زد با صدای بلند فریاد زدم بله خانم معلم خلیج فارس مال ماست. امیر از پشت مرا متوجه خودم کرد چیه چی شده؟ بااشاره بالای عرشه را نشانم داد. ناخدا آنجا بود و ازبالا نگاهم می کرد. گفت: بیا بالا. اشکهامو

پاک کردم به کابینش رفتم احترام کردم پرسید:علی امروز چه روزیه .گفتم:قربان روز معلم .

گفت: قرابود ماجرایی را برام تعریف کنی خوب من بیکارم بفرما.

گفتم قربان من کلاس اول که بودم معلممان عادتمون داده بود هر روز ده دقیقه قرآن می خواندیم بعد دست به سینه سرود ملی بعدش هم درحق همه بخصوص سربازان دعا می کردیم. معلممان می گفت سربازان کشور ما انسان های شجاع هستند که دارن از مرزها و آب های کشورمان حفاظت می کنند به کلمه خلیج فارس خیلی حساس بود می گفت کشورهای عربی با همراهی دشمنان ما سعی دارن نام خلیج فارس را به نام جعلی عوض کنند اما ما این اجازه را به آن ها نمی دهیم. درآخرهم هم صدا می شدیم و فریاد می زدیم خلیج فارس مال ماست.

ناخدا گفت: آفرین برمعلمان سرزمین ما. الان روی آب های خلیج فارس به عنوان یه سرباز حافظ این آب ها دوست داری چه هدیه ای به معلمت بدی. گفتم: اگرشما اجازه بدین فکری دارم /ناخدا برو ببینم چه می کنی. به یاد معلمانم همه ی بچه ها را روی عرشه ی کشتی جمع کردم. ماجرا را برای آن ها هم تعریف کردم. همه به احترام  روز معلم صف های نظامی را مرتب کردیم دراین هنگام متوجه شدم ناخداهم آمده. گفتم قربان دوست دارم روزمعلم راهمراه احترام نظامی به همه معلم ها تبریک بگیم که در آخر هم جمله زیبای معلمم را تکرارکنیم.

فرمانده جلو ایستاد گفت: به احترام همه معلمان ایران عزیز خبردار. همه با هم روی آب های نیلگون خلیج زیبای همیشه فارس فریاد زدیم روز معلم مبارک باد فریاد بلندترمان این بود که خلیج فارس مال ماست وهمیشه خلیج فارس می ماند به هیچ بنی بشری اجازه نمی دهم نام زیبای خلیج فارس را تغییر دهد. زنده باد یاد و خاطره ای همه معلمان کلاس اول ابتدایی و زنده باد یاد وخاطر تمام جونمردانی که برای دفاع ازآب و خاک سرزمین عزیزمان جنگیند و به شهادت رسیدند. روحشان شاد و راهشان ماندگار.

=============

ارسالی توسط : لیلا حسین پور

=============