شهدا

دفاع‌مقدس

عکس‌ شهدا

[30 / 4 / 1398] انتشارات شهید کاظمی به زودی کتاب «در جست‌وجوی م ...
[30 / 4 / 1398] وحشت منافقین از شهید ادیبان؛
[29 / 4 / 1398] فرزند شهید رمضانعلی ایراندوست؛
[29 / 4 / 1398] گزارشی از شب خاطره قطعنامه ۵۹۸ در دوره آموزشی ا ...
[29 / 4 / 1398] در گفت‌وگوی با همرزم شهید «ملا» مطرح شد؛
[29 / 4 / 1398] روایت یک جانباز از لحظه مجروحیتش؛
[29 / 4 / 1398] مروری بر علل پذیرش قطعنامه ۵۹۸؛
[30 / 4 / 1398] گفت‌وگویی با فرزند شهید سردار حاصل احمدی؛

 

کدخبر: 65906
تاریخ انتشار: 4 خرداد 1398 _10:02:44
همه را به تمسک جستن به معصومین (ع) وصیت می­‌کنم

شهید «غلامرضا پیشداد» در وصیت‌نامه خود آورده است: وصیت می­‌کنم همه را به تمسک جستن به معصومین (ع)، بر شما باد نماز اول وقت و جماعت، بر شما باد اطاعت از ولایت فقیه، بر شما باد قرائت قرآن.

 تا شهدا:شهید غلامرضا پیشداد در دوم اسفند 1343 چشم به جهان گشود. وی در راستای خدمت به جمهوری اسلامی ایران و پاسداری از انقلاب اسلامی وارد جبهه می‌شود و سرانجام در بیست و دوم بهمن 1364 در اروند رود  به فیض شهادت نائل می‌آید.

در ادامه وصیت‌نامه که از این شهید بزرگوار به جا مانده است را می‌خوانیم.

این وصیت­نامه بنده‌­ی حقیر و ذلیل و ضعیف و روسیاه مرتضی (غلامرضا) پیشداد می­‌باشد که در کمال صحت و سلامت و آزادی نوشتم، شهادت می­دهم که اهل بیت عصمت و طهارت در راه خدا مصائب عظیمی را تحمل کردند.

و شهادت می­دهم که هر کس به آن رسول (ص) ظلم کرد و آنانکه به این اعمال راضی بودند همگی در آتش جهنم، تا ابد در عذاب خواهند بود.

یا اباعبدالله انی سلم لمن سالکم و حرب لمن حاربکم.

خداوند تو را به حق فاطمه زهرا (س) قسم می­دهم دست ما را از دامان اهل بیت پیامبر (ص) کوتاه مگردان.

خداوندا به عنوان بنده ­ای روسیاه و ذلیل، رو به درگاه تو کرده در حالیکه بر گناهانم مقرّم و اعتراف می­کنم به «ظلمت نفس»، و اعتراف می­کنم خودم به هیچ وجه لیاقت نداشتم و ندارم که در جبهه نبرد حق علیه باطل شرکت کنم و این تو بودی که از راه لطف و کرم این توفیق را به من عنایت کردی حال چگونه تصور کنم که در این میدان نبرد رهایم کنی و کمک هایت را از من دریغ نمایی. هیهات، خداوندا، تو کریم­‌تر از آنی که با موجودی ضعیف اینگونه رفتار کنی، همیشه اشتباه از کوچک­ترها بوده و بخشش از بزرگترها، خداوندا تو خود می­دانی که کوچکترین ذره ناچیز من هستم و بزرگترین موجودی که در وصف نگنجد تویی، پس اشتباهات را بر این پست­‌ترین بنده­ات ببخش.

بار الها عمری است که حسین حسین می­گویم، درست است که این حال را هم تو دادی ولی مرابه جهنم ببری (که سزاوار آنم) حسین تو ناراحت خواهد شد ناراحتی امام حسین (ع) ناراحتی مادرش زهرا اطهر (س) خواهد بود و ناراحتی فاطمه زهرا ناراحتی رسول تو و در نهایت ناراحتی تو خواهد بود، پس با فضل و کرم خود با من رفتار نما و به احترام پیامبر اکرم (ص) و اهل بیتش بر من ببخش جرم و گناهم را.

وصیت می­کنم همه را به تمسک جستن به معصومین (ع)، بر شما باد نماز اول وقت و جماعت، بر شما باد اطاعت از ولایت فقیه، بر شما باد قرائت قرآن، بر شما باد کمک جانی و مالی به جبهه، بر شما باد حفظ حجاب اسلامی.

خانواده عزیزم اگر خدواند توفیق داد و مرا به لقاء خود رساند، نمی­گویم گریه نکنید ولی به یاد علی اکبر حسین و قاسم گریه کنید و به یاد داشته باشید که من با توفیقات الهی برای یاری دین خدا و لبیک گفتن به ندای حسین(ع) به جبهه آمده­ ام و سراسر امانتی بودم از خداوند نزد شما و حال خداوند امانتش را گرفته، لذا برای چیزی که مال خودتان نبوده زیاد ناراحت نشوید.

حضرت زینب(س) را الگوی خود قرار دهید که همه مصیبت ها را برای رضای خدا تحمل کرد، اگر زحمتی نیست نمازها و روزه­ هایی را که مدتش را می­ دانید به جا آورید. برایم طلب امرزش کنید و از خدا بخواهید عاقبت ما را مسلمان بمیراند و عاشق اهل بیت(ع).

به علیرضا بگویید که برادرش برای یاری امام حسین(ع) رفت، اگرچه 1400 سال فاصله زمانی بود، ولی در سفر روحانی، مال و مقال مطرح نیست. راهم را ادامه دهید و قدر امام امت را بدانید.

هیچ حقی به گردن کسی ندارم و همه را بخشیدم امیدوارم هر کس به گردن من حقی دارد به بزرگواری خودش بر من ببخشد و حلالم کند.

ضمناً مبلغ 400 تومان به برادر، امیر منصور محمدی بدهکارم، آدرسش را از نامه­‌ها که داده و در اتاقم هست پیدا کنید.

این وصیت­نامه را با آزادی کامل نوشتم، به امید پیروزی لشکر اسلام.

بارالها سوی تو با چشم گریان آمدم                      با دلی افسرده و حالی پریشان آمدم

گر بخوانی، یا برانی کی روم از درگه‌ت                   بنده­ام من، با امیدی نزد سلطان آمدم

کردگارا من ز اعمالم پشیمان آمدم                      سوی تو با حال زار و چشم گریان آمدم

ناامیدی از هر امیدی، جز امید عفو تو                   با امیدی ای امید ناامیدان آمدم

ابزار هدایت به بالای صفحه