شهدا

دفاع‌مقدس

عکس‌ شهدا

[1 / 2 / 1397] امیر سرلشکر شهید سید موسی نامجو؛
[2 / 2 / 1397] شهید محمد جهان‌آرا؛
[1 / 2 / 1397] شهید مدافع حرم حامد بافنده؛
[2 / 2 / 1397] به روایت آزاده علی هادی؛
[1 / 2 / 1397] به مناسبت روز جانباز صادر شد؛
[2 / 2 / 1397] در فرهنگسرای رازی برگزار می‌شود؛
[1 / 2 / 1397] فرمانده سپاه «قصرشیرین» خبر داد؛
[1 / 2 / 1397] با حضور باشکوه مردم و مسئولان صورت گرفت؛
[2 / 2 / 1397] شهیدان سیدابراهیم و سیدحسین اسماعیل‌زاده؛
[1 / 2 / 1397] فرمانده لشکر عملیاتی ۲۵ کربلا خبر داد؛
[2 / 2 / 1397] مدیرکل حفظ آثار دفاع مقدس کهگیلویه و بویراحمد؛
[2 / 2 / 1397] با حضور جانشین عقیدتی سیاسی ارتش؛
[1 / 2 / 1397] مدیرکل بنیاد شهید خراسان شمالی؛
[1 / 2 / 1397] سرهنگ حجت الله ناصرپور؛
[1 / 2 / 1397] پیام مدیرکل بنیاد فارس به مناسبت روز جانباز؛
[1 / 2 / 1397] شهید مهدی باکری؛

کدخبر: 56019
تاریخ انتشار: 21 فروردین 1397 _15:30:33
فرمانده‌ای که برای کمک به دیگران بی‌قرار بود

همسر شهید آقابابایی گفت: تمام فکر و ذکر همسرم رسیدگی به کارها و مسوولیتش بود تا نکند خدای‌ناکرده کوتاهی کرده باشد. او خیلی کم در کنار خانواده بود؛ وقتی که به خانه می‌آمد به مشکلات دوستان و نزدیکان رسیدگی می‌کرد و به درد و دل‌های آن‌ها گوش می‌داد.

تا شهدا؛ اکبر آقابابایی مسوولیت‌هایی از جمله مربی تاکتیک و سلاح در سپاه پاسداران اصفهان، فرمانده عملیات سپاه سنندج، فرمانده عملیات ناحیه شمال غرب و کردستان و فرمانده تیپ 18 الغدیر را در دوران دفاع مقدس بر عهده داشت. این سردار بزرگ اسلام طی عملیات کربلای 5، بر اثر بمباران شیمیایی دشمن به درجه رفیع جانبازی نائل آمد. وی پس از تحمل سال‌های درد و رنج ناشی از مجروحیت، سرانجام در پنجم شهریور 1375 به فیض شهادت رسید.

صادقی همسر شهید آقابابایی در بیان خاطره‌ای از این شهید بزرگوار می‌گوید:

مسلما خاطرات زیبا و جالبی از هر شهید عزیز به جا مانده است، ولی به نظر من خاطرات دفاع مقدس در طول جنگ را همرزمان و دوستان نزدیک او بهتر می‌دانند. چون او بیشتر وقتش را در کنار آن‌ها می‌گذراند تا در کنار خانواده. فقط می‌توانم بگویم که تمام فکر و ذکرش رسیدگی به کارها و مسوولیتش بود تا نکند خدای ناکرده کوتاهی کرده باشد. همسرم خیلی کم در کنار خانواده بود. وقتی که به خانه می‌آمد، مشغول رسیدگی به کارهایش بود یا اینکه به مشکلات و درد دل‌های دوستان و نزدیکان رسیدگی می‌کرد. حتی یک دقیقه هم آرام و قرار نداشت.

ولی در کنار همه آن‌ها خانواده و زندگی‌اش را دوست داشت و ما همگی به وجود پربرکت او افتخار می‌کردیم و هنوز افسوس می‌خورم که چرا بیشتر در کنار او و با او نبودم. بهترین خاطره‌ای که می‌توانم از این شهید بزرگوار بیان کنم این است که با حُسن اخلاق و رفتارش توانسته بود در دل تمامی دوستان، نزدیکان، اقوام و حتی بچه‌ها و غریبه‌ها جا باز کند و نبودن او اکنون نه تنها برای ما که خانواده او هستیم، بلکه برای همه سخت و دردناک است، امیدوارم که یاد و خاطره‌اش همیشه جاودان و پا بر جا بماند و فرزندانش ادامه دهنده راه او باشند./دفاع پرس

ابزار هدایت به بالای صفحه