تمام خانه ویران شده بود و چندین خانه اطراف آن‌جا نیز با خاک یکسان شده بود، مرد‌های محل به

یکی از دانشجویان درس آشنایی با مبانی دفاع مقدس در دلنوشته‌ای، بازخورد خود را از فراگیری این درس

رستمی که کنار جیپ داشت ما را تماشا می‌کرد، یک دفعه جیغ کشید و رو به عبدالکریم گفت: «تقی

وقتی به نزدیکی خانه رسیدیم ناگهان صدای وحشتناکی بلند شد و به دنبال آن گرد و غباری برخاست، چشم هایم

آری دکتر جان! شما ایران را به آمریکا ترجیح دادید و دشت‌های پر از مین و موشک خوزستان را به تهران

هر دو زدیم زیر خنده زیرا یک لنگۀ کفش پایم نبود. خانم معلم گفت عزیزم برو کفشت را بپوش دیگر وضعیت سفید

تا برسم پیش طاهر شب شده بود، طاهر گفت تو حالت خوب نیست برو بهداری، دوباره به طاهر هم سپردم که جنازه

در آستانه فصل بهار، نگاهی به طنز و شوخ‌طبعی‌های دوران دفاع مقدس می‌اندازیم و دو خاطره