جانمان را میدهیم تا اسلام زنده بماند
تا شهدا؛ شاهد شهود عرفانی شد و نقش هرچه خوبی را در چهارفصل گیتی نمایان کرد و چشم ستارگان آسمان را روشن، ققنوس هشت جنت که هفت آسمان را مجذوب خود کرده است، همان عاشقی که در وادی مقدس عاشقی، پر پرواز گشود و فرشتگان را نوازشگر روح نابش کرد.
میخواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستارهها، شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد بر آن همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت... «برگ سبزی، تحفه درویش»، «تا چه قبول افتد و چه در نظر آید».
تبرک لحظاتمان با شهید احمد حقگویان:
بسم الله الرحمن الرحیم
ولا تحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون
گمان نکنید آنانکه در راه خدا کشته شدهاند، مردهاند بلکه آنان زندهاند و در پیشگاه خداوند روزى مىخورند.
ملتى که شهادت دارد اسارت ندارد؛ (امام خمینى)؛ شهادت ارثى است که از حسین(ع) به ما رسیده است. او جنگید و شهید شد، او یاران و هستى خود را فداى دین خدا کرد تا اسلام بماند پس ما هم باید مانند حسین (ع) که خون خود را فداى مکتبش کرد راه او را انتخاب کنیم و با ابرقدرتها و جهانخواران مانند یزید زمان، صدام خون آشام مبارزه کنیم.
ما باید با با حسین زمانمان خمینى کبیر این اسطوره مقاومت که سالها پیش مبارزه خود را آغاز کرد و از این دیار به آن دیار از این فرودگاه به آن فرودگاه رفت و فرزند خود را در این راه فدا کرد و دار و دسته ابرقدرتها را به زبالهدان تاریخ انداخت بیعت کرده و همیشه گوش به فرمان امام عزیز بوده و امر او را با جان و دل پذیرا باشیم تا بتوانیم دشمنان را در منطقه نابود کرده و قدس عزیز را از دست غاصبین آن بیرون بیاوریم.
این منافقان کوردل روزى در هفت تیر فاجعه عاشورا را دوباره به یاد مردم انداخت و مردم را خشمگینتر کرد، این منافقان باید بدانند با کشته شدن هزاران هزار از این شخصیتها ما را نمیتوانند از راه خود بازدارند؛ ما راه خود را ادامه مىدهیم و جان خود را در این راه میدهیم تا اسلام زنده بماند.
منافقان به خیال خود به خدا نیرنگ میزنند اما خدا نیرنگشان را به خودشان برمیگرداند.
در پایان مجدد تکرار میکنم که راه شهدا در این ملت همیشه ادامه دارد.