عفاف و حجاب در وصیتنامههای شهدای کرمانشاه
تا شهدا: در بررسی وصایای شهدا، میتوان مجموعهای از شاخصههای اعتقادی و اخلاقی را استحصال کرد؛ انس با قرآن، توسل به ائمه اطهار (ع)، حفظ بیتالمال، دنبالهروی از نهضت عاشورا، ولایتمداری، حفظ انقلاب، امر به معروف و نهی از منکر، تولّی و تبری و نیز حفظ حجاب و عفاف، از جمله مواردی است که اکثر شهدا در وصایا و دستنوشتههای خود به آن اشاره داشتهاند.
بر همین اساس ضروری است به فرازهایی از وصایای جمعی از شهدای «کرمانشاه» که حفظ حجاب و عفاف را مهمترین مسئله زنان در مسیر انقلاب دانستهاند، اشاره داشته باشیم.
شهید کرم طهماسبی
مادر عزیز و خواهران مهربانم! حال وقت آن رسیده که با رسالت زینب وار خود، مقاوم و استوار قامت تان را بلند گیرید و ندای الله اکبر و خمینی رهبر سر داده و سخن شهیدان را به گوش عالم برسانید.
شهید حسین حسن زاده
درود بر زنان قهرمان مسلمان که با سیاهی حجاب خود، خنجر بر دشمن خیانتکار می زنند و با تربیت فرزندانشان هر روز بر تعداد رزمندگان اسلام می افزایند.
شهید نورالله صبوریان
همسرم! تو در طول زندگی مشترکمان درس های زیادی به من آموختی و با کم و زیاد زندگی ام ساختی و همیشه با صبر و لبخند مشکلات زندگی را تحمل کردی. از تو می خواهم بعد از من هم صبور باشی و دخترمان را خوب تربیت کنی؛ زیرا تو باید برای او هم پدر باشی و هم مادر. دوست دارم دخترم ادامه دهنده راه حضرت فاطمه (س) باشد. او را دختری محجبه و متین بار بیاور؛ زیرا او غنچه تازه شگفته ای بیش نیست و با هر نسیمی امکان خم شدن را دارد. می خواهم از همان کودکی به او نماز و قرآن خواندن را یاد بدهی.
شهید شیرزاد عبدالمالکی
همسرم! در زندگی به حضرت فاطمه (س) اقتداء کن و حجاب و شعائر اسلامی را رعایت کن. دوست دارم تحصیلاتت را ادامه بدهی و در آینده برای جامعه اسلامی مفید واقع بشوی. همیشه در زندگی ات طرف دار حق باش حتی اگر در راه حق کشته شوی.
شهید عباس کریمی
از پدر، مادر ، همسر، فرزندان و خواهرانم و همه کسانی که در مراسم ختم من شرکت می کنند می خواهم که صدایش شان را طوری بلند نکنند که به گوش نامحرم برسد و حرکتی خلاف شرع انجام ندهند، رعایت حجاب اسلامی در مجلس لازم و واجب است. صبور و شاکر مانند حضرت زینب(س) باشید.
شهیده پروانه شماعی زاده در وصیت نامه خود نوشت:
«شهادت مرگ سعادت آمیزی است که آغاز زندگی پربار و جدیدی را نوید می دهد. خوش به حال آنان که به این سعادت عظیم نایل می شوند. انسان یک بار بیشتر به دنیا نمی آید و به یک بار بیشتر نمی میرد. چه بهتر، این مردن در راه الله باشد. چنین انسانی خود را ذره ای متصل به ابدیتی بی پایان، به عظمتی با شکوه می یابد.»