دردی که از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود
به گزارش تا شهدا؛ هفتم تیر ماه هر سال علاوه بر یادآوری ترورهای منافقین و شهادت شهید بهشتی و یارانش، یادآور بمباران شیمیایی شهرستان سردشت در سال 66 نیز است. این فاجعه بعد از بمباران اتمی هیروشیما در جنگ جهانی دوم سابقه نداشت. سردشت مظلومانهترین درد تاریخ را در جنگ تحمیلی تجربه کرد. دردی از روزی به روز دیگر، و نسلی به نسل دیگر منتقل میشود. بعد از گذشت سه دهه این روزها نفسهای سردشت به شماره افتاده و گوی زمان در سال 66 متوقف شده است.
اصابت چهار بمب به مناطق مسکونی و سه بمب دیگر در بیرون شهر سطح وسیعی از منطقه را آکنده از گازهای شیمیایی کرد. فاجعه بمباران مناطق مسکونی در حالی از سوی صدام صورت گرفت که شورای امنیت طی قطعنامه 1261 در سال 1995، حمله به بیمارستان و مدارس را محکوم کرده بود.
آمارهای اعلام شده در این جنایت وحشیانه و بر اثر اصابت هفت بمب خردل در شهر و حاشیه آن، از جمعیت 12 هزار نفری شهر هشت هزار و 25 نفر مصدوم شدند و 130 نفر نیز به شهادت رسیدند. مصدومان این حادثه به عوارض شدید چشمی، پوستی و ریوی دچار شدند. آلوده شدن کادر درمانی و بیمارستان شهر به مواد شیمیایی یکی از علل عدم رسیدگی به مصدومان در ساعت اولیه این واقعه شد.
رژیم بعث عراق در دوران جنگ تحمیلی رویکرد دوگانه خود را در فاجعه شیمیایی سردشت نشان داد. در آن دوران دولتهای دیگر نیز جنایت جنگی صدام و کاربرد تسلیحات شیمیایی وی در شهر سردشت را محکوم کردند و مُهر سکوت بر این جنایت زدند. قدرتمندان جهان براساس منافع سیاسی خود درباره پدیدههای ثابت رفتار دوگانه از خود نشان میدهد زیرا بعدها آمریکا به بهانه استفاده عراق از سلاحهای شیمیایی به این کشور حمله کرد.
با گذشت حدود سه دهه از حمله شیمیایی عراق به سردشت، هنوز در این شهر فرزندانی متولد میشوند که صدمات ناشی از سلاحهای شیمیایی بر پیکره نحیفشان ضربه وارد میکند. روز به روز نیز بر تعداد جانبازان این واقعه افزوده میشود. جانبازان نیز گاهی دچار فراموشی میشوند به همین جهت در این راستا از مسوولان دولتی و غیردولتی برای حمایت از آنها یاری میخواهند.
بحث حفظ «عزت نفس» جانبازان شیمیایی سردشت در اولویت رسیدگی به جانبازان است، از این رو بنیاد شهید و امور ایثارگران انتظار میرود که پیگیری بیشتری نسبت به درمان این جانبازان داشته باشند./دفاع پرس