نوروز با طعم خمپاره
به گزارش تا شهدا؛ یحیی نیازی، مدیرگروه مطالعات اجتماعی مرکز تحقیقات جنگ، با اشاره به حال و هوای جبهه در ایام نوروز گفت: قومیتهای مختلف با آداب و رسوم متفاوتی در جبهه حضور داشتند اما فضای جبهه به گونهای نبود که رزمندگان توجه خاصی به ایام نوروز داشته باشند.
وی ادامه داد: البته تا جایی که به اهداف آسیب نمیرسید رزمندگان از ایام نوروز غافل نمیشدند. تلاش بر این بود تا جایی که امکان دارد رزمندگان را به مرخصی بفرستند تا چند روزی را کنار خانواده باشند، از سال دوم جنگ به بعد عملیاتهای بزرگ در سه ماهه پایانی سال اتفاق میافتاد و یکی از علل آن اقلیم خوزستان و منطقه جنوب کشور بود، مناطق عملیاتی جنوب در فصل تابستان بسیار گرم بود و انجام عملیات به سختی انجام میشد.
مؤلف کتاب «شهید احمد کاظمی» در ادامه یکی دیگر از علل انجام عملیات در بازه زمانی پایان سال را حضور کشاورزان در جبههها عنوان کرد و افزود: کشاورزان و باغداران عموماً در فصل پایانی سال کم کارترند؛ لذا از این فرصت استفاده میکردند به جبهه میآمدند، یکی دیگر از دلایل این بود که فرماندهان طی تدابیری قصد داشتند رزمندگان روزهای آخرسال و منتهی به سال نو را به مرخصی بروند، البته این اتفاق گاهی میافتاد و گاهی هم نه.
نیازی افزود: گاهی عملیاتها در روزهای منتهی به پایان سال تمام میشد، رزمندگانی که در عملیات حضور داشتند به جز موارد استثنایی میتوانستند مرخصی بگیرند، عملیات بدر در ۲۷ اسفند سال ۶۳ به اتمام رسید عدهای برای مرخصی بازگشتند عدهای نیز جهت برنامهریزی برای عملیات بعدی ماندند. رزمندگان برای عملیاتی مانند والفجر۸ از یکسال قبل برای برنامهریزی در مقرهای در نظر گرفته شده مستقر شدند. یا عملیات کربلای ۵ از روزهای پایانی سال ۶۵ آغاز شد و ایام نوروز سال ۶۶ را نیز در بر گرفت در این هنگام رزمندگان میبایست عید را در مناطق عملیاتی جنوب مستقر میشوند.
وی تصریح کرد: با توجه به اینکه ایام عید در جبهه تحتالشعاع فضای معنوی، اقدامات تاکتیکی و عملیاتی قرار داشت اما از نظرها هم دور نبود مردم هیچگاه رزمندگان و یاوران انقلاب را فراموش نمیکردند و با اهدای هدایا حاوی آجیل، شکلات و ... در بسته بندیهایی که نوید و تداعی کننده عید بود برای رزمندگان به جبههها ارسال میکردند. در بین هدایا نامههایی با خط کودکانه اما سراسر از عشق و محبت که توسط دانشآموزان و خردسالان نوشته شده بود یافت میشد که سال نو را به رزمندگان تبریک گفته بوند.
نیازی ادامه داد: رزمندگان حاضر در خط مقدم جبهه در مناطقی که درگیری مستقیم با دشمن داشتند گاهی تاحدی که بی انضباطی در خط حاکم نشود با شلیک تیر هوایی یا شلیک به سمت دشمن عید و آغاز سال نو را به یکدیگر یادآوری میکردند.
خالق کتاب«جاده استراتژیک فاو» سنگر تکانی را رسم مرسوم بین رزمندگان در دوران دفاع مقدس دانست و ابراز کرد: روزهای منتهی به پایان سال سنگرهای خود را مرتب و تمیز میکردند پتوها را یکی یکی تکانده و مرتبتر از قبل سرجایش قرار میدادند برای چیدن هفت سین هم از جعبههای مهمات استفاده میکردند و ابزار و آلات جنگی مانند پوکههای گلوله توپ، تانک، خمپاره و سرنیزه را روی جعبهها قرار میدادند و از نور فانوس تا جایی که دشمن متوجه حضور آنها در خط مقدم نشود استفاده میکردند. به هر ترتیب قصد داشتند آن شب را کمی متفاوت از شبهای دیگر بگذارنند، اما عملاً میتوان گفت ایام نوروز با دیگر روزهای سال برای رزمندگان تفاوتی نداشت.
وی با بیان اینکه یکی دیگر از آداب سال نو عرض تبریک است، تصریح کرد: رزمندگان این رسم را نیز رعایت میکردند در لحظه سال تحویل اصلیترین دعای ایشان ظهور حضرت مهدی(عج)، سلامتی امام، نابودی صدام و دیگر کافران بود. در این ایام روح فداکاری و گذشت همچنان پررونق بود رزمندگان مجرد، از حق خود برای دیدن خانواده میگذشتند تا متأهلان از این فرصت استفاده کنند و چند روزی را کنار خانواده باشند.
این مقام مسئول بابیان اینکه در مقرهای استقراری پشت جبهه ایام عید رنگ و بوی پررنگ تری داشت، اظهار کرد: رزمندگان در جبهه سعی میکردند صله ارحام را رعایت کنند، رزمندگان سعی میکردند اول به سنگرهایی سر بزنند که یکی از همسنگرانشان به شهادت رسیده بودند.
وی ادامه داد: در روزهای منتهی به سال نو حمام پادگانها برای استحمام رزمندگان تمام وقت باز بود، سعی میشد غذای گرم بهتری برای رزمندگان که در طول سال از غذاهای کنسروی استفاده میکردند طبخ شود.
خالق اثر«جاده استراتژیک» در پایان نوشتن وصیت نامه یا کم و زیاد کردن مطالب آن در مناسبتهایی همچون عید نوروز، ایام عملیات، اعزام برای شناسایی منطقه را از دیگر رسومات دوران دفاع مقدس خواند و تصریح کرد: رزمندهها عمدتاً وصیت نامه داشتند اما گاهی در مناسبتهای مختلف آن را مرور و تغییر میدادند./ایکنا