خاطره هنرپیشه ای که فرزند جانباز است

به گزارش تا شهدا؛ مومن پور به بیان یک خاطره تلخ از جانبازان دفاع مقدس پرداخت و گفت: یکی از مجروحان شیمیایی جنگ تحمیلی می گفت به خاطر حالت تهوع و خس خس سینه ای که داشتم کسی مرا سوار ماشین خود نمی کرد، گوشه خیابان که بالا می آوردم مرا با انگشت نشان می دادند یا بخاطر حالت و تغییری که پوستم داشت نگاهم نمی کرد.
همین مجروح برای مداوا به ایتالیا رفته بود و در بیمارستانی که بستری بود یکی از پزشکان خواهر مالدینی بوده است، دفاع چپ  باشگاه آث میلان و تیم ملی ایتالیا. این جانباز از پزشک می خواهد بخاطر علاقه ای که به این فوتبالیست دارد عکسی از برادرش به او بدهد و فردا صبح که از خواب بیدار می شود می بیند مالدینی با یک دسته گل برای ملاقاتش آمده است. وی افزود: قصدم از تعریف این داستان این بود که بگویم ارزشی که مردم خودمان باید برای عزیزان قائل باشند توصیف کردنی نیست. مومن پور گفت: میان پیشکسوتان هنرمند جمله ای معروف است، می گویند روزی روز مرگ ماست که در خیابان مردم ما را نشناسند و به نظر من روز مرگ یک جانباز روزی است در خیابان این کشور حرمتشان حفظ نشود و برایشان ارزش قائل نباشند.
وی ضمن توصیه به فعالان خبر در حوزه ایثار و شهادت گفت: کار برای شهدا در هر حوزه ای توفیق می خواهد وشما که در این خصوص قلم می زنید مورد لطف وعنایت شهدا هستید پس قدر خود را بدانید.