ظهور بيمارستانهاي صحرايي با سازه سولهاي
تا شهدا - به مرور بر حسب ضرورتهاي موجود و با توجه به كسب تجارب پيشين و با وارد شدن يگانهاي رزمي سپاه و جهاد سازندگي بيمارستانهايي با سازه سولهاي كه عمدتاً در زير خاك استتار شده بودند، ايجاد و راهاندازي شدند. اولين بيمارستاني كه به اين شكل ساخته شد، بيمارستان صحراييِ شهيد باقري در غرب دزفول بود كه توسط مهندسي رزمي سپاه در سال 1361 احداث گرديد و در عمليات والفجر مقدماتي به كارگرفته شد. اين بيمارستان زيربنايي حدود 181 متر داشت.
از اين نوع بيمارستانهاي سولهاي 13 مورد ديگر نيز طي سالهاي 1362 تا 1363 در نقاط مختلف خطوط عملياتي ساخته شد كه از آنها ميتوان به بيمارستانهاي شهدا در جنوب شرق دهلران، شهيد بروجردي در مهران، شيخ صله در جوانرود، شهيد ردانيپور در مريوان، وليعصر(عج) در سرپل ذهاب، چم امام حسن(ع) بين قصر شيرين و سر پل ذهاب، شهيد بروجردي در بانه، شهيد رادمنش در مريوان، خاتمالانبياء در سه راهي جفير، رمضان در جاده اهواز - خرمشهر، شهيد بهشتي در هويزه، ظفر در 15 كيلومتري آبادان، و كربلا در 150 كيلومتري مهران، اشاره نمود كه از اين مراكز صحرايي در عملياتهاي والفجر1، والفجر4، والفجر5، خيبر، بدر، والفجر8 و والفجر10 استفاده گرديد .
اما در ابتدا فكر ساخت و اداره بيمارستانهاي صحرايي با شرايط مستحكم و استقراري براي پشتيباني عمليات والفجر مقدماتي قوت يافت و آغاز شد. در اين عمليات چون فاصله از شهرهاي عقبه زياد بود و دسترسي جادهاي نيز محدود بود، اولين بيمارستان صحرايي استقراري، طراحي و اجرا شد و منجر به ساخت بيمارستان شهداي والفجر شد كه در عمليات والفجر 1 مورد بهرهبرداري قرار گرفت.
با نزديك شدن به زمان اجراي عمليات والفجر 1 در 21 فروردين 1362 بيمارستان صحراييِ شهدا(شهيد باقري) توسط مهندسي رزمي سپاه پاسداران در نزديك پاسگاه ربوط- جنوب شرقي دهلران در سال 2-1361 تكميل شد.همچنين در اين عمليات بيمارستان صحراييِ بيتالمقدس 33656 مصدوم را پذيرا شد.
* وبلاگ انـا فتحنـا لک فتحاَ مبینـــا